به تارنمای جــارچــی خوش آمدید


هر گردویی گرد است ، اما هر گردی گردو نیست ، همه طنزها خنده دار است ولی هر نوشته خنده داری طنز نیست .

Wednesday, 6 May 2015

بازخورد جنایات چندین ساله جمهوری اسلامی در مالزی


این ویدبو رودرحدود دوهفته پیش یکی از دوستان پلیس در مالزی برام فرستاد وازم خواست اگر میشناسمش بهش کمک کنم ، اینقدر مواد مصرف کرده بود که حرف درست حسابی نمیتونست بزنه. هیچ وقت دوست نداشتم امثال این ویدیو رو جایی پخش کنم نه بخاطر نقض حقوق شخصی فرد چون اگراین مورد زیاد براش مهم بود خوب قطعا تو جایی عین بازار چینیها استریپتیز نمیکرد ،کلا خودم دوست ندارم این قبیل ویدیو ها رو انتشار بدم 
ولی دیروز خبر که نه بیشتر دعوت به همکاری مسخره ای رو در اینترنت دیدم که خواستم با گذاشتن این ویدیو تنها چند نکته رو برای اون دوستان علاقه مند به تروریستمون توضیح بدم ، اگر خیلی رگ غیرتت بهت فشار میاره و داره بیضه مبارکت رو میسوزونه ، قبل از نیم سوز شدن اون تنها داراییت که بهش مینازی این ویدیو رو ببین واگر خیلی مردی برو جواب این سوالات رو از اونایی بگیر که سنگشون رو به سینه میزنی ، این دختر تحت تاثیر مواد روان گردانه ، همون شیشه که همه ایران میشناسنش همون شیشه که هنوز کیلو کیلو و تن تن داره توی ایران تولید میشه ولی نیروی انتظامی هنوز ترجیح میده دنبال دیش ماهواره وساق پای دختر مردم بره که بلکه به این بهانه چند دقیقه ای یکی رو دستمالی کنه یا تحقیر کنه 
این همون شیشه ای هست که کیلو کیلو هنوز داره از ایران به مالزی ترانزیت میشه و سپاه که مسیول فرودگاه هست هنوز ترجیح میده به جای جلوگیری از این رویداد برای کشورهای دیگه عربده بکشه 
این همون شیشه ای هست که بخاطرش 240 نفر ایرانی تو مالزی خواسته یاناخواسته واردش شدن و الان تو زندان های مالزی منتظر اعدام هستند 
اگر مردی و ادعاتون میشه برو اونی که دشمن ملته رو یقه کن البته با خوندن متن نامه ورقم پیشنهادیتون برای ترور شاهین نجفی الان شک دارم که خودت رو شیشه نباشی ، اصلن شاید یکی از همون تولید کننده هایی 500 میلیون که قاعدتا حقوق ونون بازوت نمیتونه باشه 
ابنا رو نمیگم چون شاهین نجفی وکارهاش رو دوست دارم ، اینها رو میگم که بدونی امثال نجفی ها فقط جرمشون سانسور نکردنه مثل کار امروز من، مواظب خودت باش عزیز خانواده خودت هم میتونه یک روز هنرپیشه یکی از ان کلیپها باشه آقای تروریست 





video


Saturday, 24 January 2015

رنگهایی بالاتر از سیاهی / قسمت اول


صدای چیک‌چیک شیر آب در فضای خالی بازداشت‌گاه می‌پیچید وانعکاس صدایش بازداشت‌گاه را در بر می‌گرفت، روبه‌روی درب حمام نشسته بودم، روی زمین سنگی وسرد ولی دیگه خیلی وقت بود که سرما رو احساس نمی‌کردم، ناخودآگاه با صدای چیک‌چیک آب خاطرات دونه‌به‌دونه جلوی چشمانم می‌آمدند، گاهی به گذشته‌های نه چندان دور در چند سال گذشته می‌رفتم وگاهی برمی‌گشتم به بازداشت‌گاه خالی آگاهی و خاطرات همین چند روز پیش تو ذهنم تداعی می‌شد.
تا همین چند روز پیش این‌جا پر بود ازآدم‌هایی که هر کدام به جرمی در این بازداشت‌گاه تحت بازجویی بودند،بعضی چند روز و بعضی هم بیش از یک ماه رو در این‌جا بودند،گریه‌ها و خنده‌های زیادی رو دیده بودم. با آدم‌های زیادی آشنا شده بودم که تا قبل ازآن برخورد نزدیکی با آن‌ها نداشتم و همیشه فقط در مورد آن‌هاشنیده بودم،دزد‌ها، قاتل‌ها و… . یاد محسن افتادم ،محسن جوانی بود 20 ساله با صورتی زیبا و دل‌نشین، نمازش ترک نمی‌شد، تنها به خاطر این‌که بتواند تا قبل از سرمای زمستان سرپناهی برای مادر و پدر پیرش و برادر و خواهر کوچکش تهیه کند و پس از 6 ماه به زندگی در چادر در جنگل‌های شیان خاتمه دهد،تنها راه را سرقت دیده بود، صاحب‌خانه ماه‌ها پیش جواب‌شان کرده بود واثاثشان رابیرون ریخته بود،همه شهر را به دنبال کار گشته بود ولی یا از او ضامن معتبر خواسته بودند یا حقوقش آن‌قدری نبود که بتواند حتا خوراک خانواده را تامین کند،حتا از تلویزیون هم آمده بودند و با آن‌ها مصاحبه کرده بودند ولی هیچ کمکی در کار نبود،به خاطر مریضی پدر که کارگری ساده بوده تمامی پس مانده زندگی را از دست داده بودند،کمیته امداد بعد از بارها مراجعه متقبل شده بود ماهی 80 هزار تومان بدهد و قول داده بودند در نوبت اسکان نیزجایشان دهند ولی این پول تنها به اندازه خرید نان یک خانواده 5 نفری در تهران هست، محسن آخرین راه را کج راهه سرقت دیده بود،به هم‌راه دوستش مهرداد که او نیز شرایطش بهتر از خود او نبود به کیف قاپی رو آورده بودند ولی از همان روزهای اول با هم قراری گذاشته بودند که هرگز دست به اموال ره‌گذران پیاده شهر نبرند که شاید آن‌ها نیز مستحق کمک باشند، تنها کیف کسانی رو می‌بردند که درماشین‌های مدل بالا در بالای شهر تردد می‌کردند، این کار را یا در پمپ‌بنزین‌ها ویا در هنگام ورود خودروها به منزل شخصی‌شان انجام می‌دادند و پس از توقف خودرو مهرداد درچشم بهم زدنی درب خودرو را باز می‌کرد و کیف را برمی‌داش و سواربر موتور از محل فرار می‌کردند.
چهار یا پنج ماهی بود که مشغول این کار بودند و در کل حدود سی فقره سرقت کرده بودند و محسن تازه توانسته بود اتاقی کوچک درگوشه شهر برای خانواده‌اش اجاره کند که به قول خودشان چوب‌خطشان پر شده بود و خدا‌گیر شده بودند.
قریب دو ماه بود که در آگاهی تحت بازجویی به اصطلاح فنی بودند و هربار که آن‌ها را می‌بردند برای بازجویی و بر‌می‌گشتند رد دست‌های بازجو به روی صورتشان می‌درخشید و با بغضی که به خاطر غرورشان از بقیه قایم می‌کردند، گوشه‌ای کز می‌کردند و ساعت‌ها آرام می‌گریستند.
افسران پرونده در اداره آگاهی برای این‌که موج شکایت‌ها کم شود و آگاهی نشان دهد که قدرت دارد و می‌تواند جرم را در شهر کنترل کند، هر سارقی را که دست‌گیر می‌کردند با شکنجه‌های بدنی و روحی آن‌ها را وادار به اعتراف در مورد جرم‌های نکرده‌شان می‌کردند و بهشان می‌گفتند تنها راه نجات اعتراف وبه‌قول خودشان گردن گرفتن پرونده‌های دیگری بود که افسر پرونده به آن‌ها می‌گفت و متهمین که راهی دیگر نمی‌دیدند قبول می‌کردند‌، این کاری بود که در مورد مهرداد و محسن نیز کرده بودند وآن‌ها را وادار به اعتراف 120 فقره سرقت کرده بودند.
بازداشت‌گاه‌های آگاهی به شکلی بود که نه تنها حقوق انسانی در آن رعایت نمی‌شد بلکه فکر می‌کنم در خور هیچ حیوانی نیز نبود ، پیش از آن شنیده بودم که دیگر در هیچ بازداشت‌گاهی کسی را نمی‌زنند واین به‌خاطر بازرسان سازمان ملل است ولی فکر نمی‌کنم کسی واقعن از فجایع این بازداشت‌گاه‌ها خبر داشته باشند.
شنیده بودم که در آگاهی هر کسی را به راحتی می‌توان واداربه اعتراف به جرم‌های نکرده کرد ولی باورم نمی‌شد که یک‌نفر چگونه می‌تواند با کمی فشار تن به این کار دهد ولی چیزهایی دیدم که هضم این مساله را برایم راحت‌تر کرد.
وقتی کسی رو با دست بند آهنی از دست و یا پا از میله‌های در آویزان می‌کردند در کم‌تر از سی ثانیه فریاد مساعدت و اعتراف را سر‌می‌داد و یا وقتی تهدید به بازداشت همسر، فرزند و دیگر اعضا‌ی خانواده وشکنجه آن‌ها را می‌کردند، هر مردی وادار به اعتراف می‌شد چون به‌راحتی این کار را عملی می‌کردند.
عدم وجود بهداشت یکی دیگر از شکنجه‌های روحی بود که هر فردی را وادار می‌کرد که هر کاری انجام دهد بلکه شاید فقط بتواند چندروزی رو زودتر از اون جهنم خلاص بشه.
به‌غیر از متهمین ، بازداشت‌گاه اقامت‌گاه جان‌داران دیگری موسوم به گال بود که من تا کنون جای دیگری ندیده بودم،حشراتی بسیار ریز که به سختی با چشم قابل رویت بودند و محل اقامت‌شان درزهای لباس بود و از خون تغذیه می‌کردند و باعث خارش شدید می‌شدند، ظاهرن اگه کسی بد‌شانسی می‌آورد و مدت زیادی در اون‌جا می‌ماند و یکی از این موجودات وارد بدنش می‌شدند دچار بیماری پوستی به نام گال می‌شد.
سوسک‌های ریزو سریع تمام بازداشت‌گاه رو احاطه کرده بودند،ظاهرن قانون سازمان زندان‌ها حکم بر آن می‌کرد که هر زندانی باید حداقل سه عدد پتو داشته باشد، ولی در بازداشت‌گاه این قانون در چله زمستان تبدیل به هر دو‌ نفری یک پتو شده بود و روی موکتی سفت که در کف سنگی بازداشت‌گاه پهن بود همه می‌خوابیدند .
به خاطر این‌که هیچ پنجره و روزنه‌ای به داخل بازداشت‌گاه باز نمی‌شد، دایمن کولر را روشن می‌گذاشتند که مثلن هوا در جریان باشد و فکر آن که در زمستان با کولر 24 ساعته روشن و بازداشت‌گاه سنگی در زیر‌زمین و لباس مخصوص آگاهی که متشکل از یک پیراهن و شلوار پارچه‌ای نازک بود هنوز سرما را به مغز استخوانم راه می‌دهد..



Sunday, 8 June 2014

لخت شدن شاهین نجفی به نشانه حمایت

البته راهکارهای بهتری هم برای نشان دادن حمایت هست ولی اینم یه نوعش هست 
لخت شدن شاهین نجفی به همراه گروهش در انتهای اجرای آهنگ نقی وپایان در تورنتو
video

Saturday, 7 June 2014

نامه متین فرزند سراج میردامادی

قابل توجه آقای مصلحی که همه رو تشویق به بازگشت میکنند 
این نامه متین پسر سراج میردامادی هست که با این که برایش نوشتن به فارسی سخت است ولی باری پدرش نوشته
او 29 روز است که دیگر با کودکان فرانسوی بازی نمیکند وبه آنها میگوید من همچون شما نیستم پدرم در ایران در زندان است 
آقای روحانی رسیدگی کن 
نامه این بچه رو رسیدگی کن حداقل

Friday, 6 June 2014

آقای روحانی ، ده روز است ناموس مردم را ربوده اید

ده روز از بازداشت غیر قانونی صبا آذر پیک میگذرد، به چه جرمی ؟ که البته سوال مسخره ای به نظر میرسه ، مگه برای بازداشت هم اتهام نیاز هست

آقای روحانی صبا آذربیک برای شما یک اسم هست ، که معلوم نیست تا چند دقیقه یا چند ساعت در ذهنتان باقی بماند ولی برای ما یک دوست هست برای مردم کشورم یک خبرنگار خدمتگذار است وبرای خانواده اش یک دختر عزیزتر از جان ، دقیقا زمانی که همه حتی خود او فکر میکرد بازداشتها تنها یک خاطره شده بار دیگر بازداشتها به همان رویه گذشته وحتی بدتر شروع شد ، درتمام دنیا برای متهمین به قتل عمد هم حقوق زندانی اعمال میشود ولی امروز ده روز هست که این دختر که حکم ناموس یک خانواده ایرانی را دارد بدون هیچ تماسی با خانواده اش ناپدید شده ، تنها تماس یک تن از بازجویان واطلاع از بازداشت اوست که
خبربازداشت را تایید میکند وگرنه بیشتر شبیه ربودن یک انسان میباشد تا بازداشت بر سر مسایل امنیتی

این چطور مسائل امنیتی هست که یک دختر خبرنگار میتواند مخل آن شود ؟؟،آیا این همان ترس هایی نیست که در دولت پیشین هم باعث وبانی بازداشتهای بی دلیل منتقدان شد؟؟
آقای روحانی متاسفم از اینکه به اعتماد امثال خواهرم صبا اینگونه پاسخ دادید ، چندی پیش بود که در فیسبوکش از بازداشتش به عنوان خاطره ای بد ولی ماجرایی تمام شده یاد کرد وامروزمجددا ما در مورد بازداشتش مینویسیم
اگر قلم صبا آذرپیک، دختر جوان ایران  سلسله های امنیت داخلی را به لرزه می اندازد دیگر جایی برای حرف باقی نمیماند

امروز مشکل شما مقابله با آزادیهای یواشکی هست وبه مسیح علینژاد لقب فاحشه را در رسانه ملیتان میدهید  ولی به نظر من بزرگترین مشکل مردم بازداشتهای آشکار وغیر قانونی هست 
به یاد داشته باشید مسیح ها، صباها ،نداها و نسرینها نوامیس ملت ایران هستند ، گرچه میدانم درک این گونه مفاهیم برایتان سخت است ولی بدانید که امروز شما مسئول هستید 
     فریــاد

Thursday, 5 June 2014

پرش از ارتفاع

از این پس به غیر از مباحث خرافات واوهام پرش از ارتفاع نیز در حوزه علمیه به طلاب آموزش داده میشود

video


Sunday, 1 June 2014

تساوی دولت روحانی و دولت احمدی نژاد با اعدام غلامرضا خسروی

یه روز بهاری صحبت از امید بود ، صحبت از داشتن کلید درهای بسته بود ،بوی آزادی زندانیهای عقیدتی سیاسی همه جارو پر کرده بود ، صحبت از کلید بود ،کلید همه درهای بسته کلید همه مشکلات وامروز حدودیک سال گذشته، وامروز دوباره باید همه آن  وعده ها را به همان روش وعده های گذشتگان به فراموشی سپرد
امروز صبح غلامرضا خسروی سوادجانی در زندان رجایی شهر اعدام شد
بار دیگر در دوران مدیریت دولت امید ودر دوران ریاست جمهوری کلید دار زمان حسن روحانی یک نفر اعدام شد ، اعدام غلامرضا خسروی بیانگر واهی بودن تمامی وعده های دولت حسن روحانی میباشد ،پیش از این نیز عدم رفع رهبران جنبش سبز وبازداشتهای گسترده وهمینطور تعطیلی روزنامه ها بیانگرتمایل دولت روحانی از روشهای پیشین جمهوری اسلامی بوده ولی اینبار با توجه به درخواستهای بین المللی جهت توقف حکم اعدام غلامرضا خسری و بررسی پرونده در دادگاهی عادل امروز صبح غلامرضا خسروی در زندان رجایی شهر اعدام شد
او را تنها چندین بار دیده بودم وشناخت چندانی از او نداشتم ولی به عنوان یک زندانی دردکشیده برایش خوشحالم که پس از گذراندن آن دوران سخت بالاخره رها شد، او آزاد شد وهمچنان سیاهی به ذغال ماند
آقای حسن روحانی پاسخگو باشید ، شما مسئول مستقیم این رویدادها هستید 

: درباره غلامرضا خسروی
غلامرضا خسروی ۴۹ ساله متولد آبادان مدت ۴۰ ماه در سلولهای اداره اطلاعات کرمان، ۶۴ وزارت دفاع و ۲۴۰ زندان اوین نگهداری شد و نهایتا در یک دادرسی مخدوش به اعدام محکوم شد.
حکم صادره از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران در سال ۱۳۹۰ به تائید دیوان عالی کشور رسید. بر اساس حکم شعبه ۲۶ اتهام وی هواداری موثر از «گروهک نفاق» (سازمان مجاهدین خلق ایران) ذکر شده است.
عبدالفتاح سلطانی و شیما قوشه پس از صدور حکم اعدام برای این زندانی وکالت وی را برعهده داشتند.
حکم اعدام این زندانی سیاسی در حال صبح امروز اجرا شد که یکی از وکلای دادگستری روز گذشته در گفتگو با هرانا اعلام کرد اجرای حکم اعدام وی به دلیل تغییرات قانون مجازات اسلامی در خصوص انتصاب اتهام محاربه، غیرقانونی است.
غلامرضا خسروی سوادجانی از زندانیانی است که در وقایع پنج شنبه سیاه به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت بود و به گفته یکی از زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین : «اجرای حکم غیرمنتظره این زندانی بی‌ارتباط با وقایع پنج شنبه سیاه نیست و مومنی (معاون زندان) به همراه حمیدی (معاون قضایی) در حین انتقال وی به رجایی شهر آنرا به وی گوشزد کردند.»
غلام رضا خسروی در سنین جوانی نیز از سوی دستگاه قضایی به ۱۰ سال حبس محکوم شده بود که نهایتا با تحمل ۵ سال حبس از زندان آزاد شده بود وی پیش از محکومیت به اعدام از سوی شعبه ۲۶ از سوی دادگاه انقلاب کرمان به سه سال حبس تعزیری و سه سال تعلیقی محکوم شده بود اما با دخالت وزارت دفاع و اعتراض دادستانی کرمان و دادستانی کشور پرونده وی به تهران منتقل شد.
دخالت وزارت دفاع در پرونده این زندانی پس از آن صورت گرفت که در اقاریر اخذ شده تحت شرایط غیرانسانی وی اعلام کرده بود که از پادگان مقابل منزل خود عکس برداری کرده بود.
سازمان عفو بین الملل روز شنبه ۱۰ خردادماه در بیانیه‌ای از مقام‌های قضایی ایران خواسته است تا اجرای حکم اعدام غلامرضا خسروی را متوقف کند.
حسیبه حاج صحرایی، معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقای سازمان عفو بین‌الملل، در این زمینه گفته است: «باردیگر مقام‌های ایران در آستانه اعدام مردی قرار دارند که حتی از حق برگزاری دادگاهی عادلانه محروم بوده است.»
سازمان عفو بین الملل گفته است حکم اعدام غلامرضا خسروی نقض قوانین بین المللی و قوانین ایران است.